حجت الاسلام مهدی نصیری از مبلّغان شهرستان آمل در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری با اشاره به سیر تحوّل مراسم عزاداری اباعبدالله الحسین (ع)، اظهار داشت: نقطه آغازین عزاداریهای خیابانی، ضجه و شیون علنی و سیاه پوشی در عراق و ایران را باید به زمان حکومت آل بویه بازگرداند.
کارشناس دینی با بیان اینکه خاندان آل بویه که از اهالی گیلان و مازندران بودند و پس از تسلط بر ایران و عراق، بغداد را پایتخت خود قرار دادند، در ترویج مذهب شیعه پیشقدم شدند، خاطرنشان کرد: به ویژه معزّالدوله دیلمی در برپایی عزاداری امام حسین (ع) بسیار کوشید و دستور داد در روز عاشورا تمامی بازارها تعطیل شوند و در هر کوی و برزن، پرچم های سیاه برافراشته شود و مردان و زنان سیاه پوش در خیابان ها و مساجد حضور یابند.
وی افزود: معزّالدوله علاوه بر برپایی مراسم، اقدام به ساخت ضریح و بارگاه بر روی قبور امامان در عراق کرد، زائرسراهایی ایجاد نمود و ترویج عبارت «حیّ علی خیرالعمل» در مساجد و برگزاری جشنهای عید غدیر از دیگر اقدامات این دوران بود.
حجتالاسلام مهدی نصیری یادآور گردید: آل بویه خدمات عمرانی و فرهنگی گستردهای نظیر تأسیس بیمارستان ها و کتابخانه ها داشتند و دانشمندان سرآمد و شهیری همچون شیخ مفید (ره) و شاگردانش، سید رضی (ره) و سید مرتضی علم الهدی (ره) از نوادگان امامزاده ناصرالحق (ع)، شیخ صدوق (ره) و شیخ طوسی (ره) در دوران حکومت آنها می زیستند.
مبلّغ شهرستان امل اشاره کرد: آلبویه صد و بیست سال حکومت کردند و سرانجام با روی کار آمدن سلجوقیان که سنیمذهب بودند و شیعیان را از مناصب حکومتی کنار زدند، فضای عزاداریها در آن دو قرن تغییر کرد و دیگر به آن شکل سابق نبود.
کارشناس دینی در پایان تأکید کرد: برای تحلیل دقیق مراسم محرم، چهار دوره تاریخی یعنی آلبویه، صفویه، قاجاریه و دوران جمهوری اسلامی بسیار حائز اهمیت است که هر یک عناصری را به این مراسم افزودند؛ هرچند باید توجه داشت که عزاداریهای خصوصی از زمان امامان معصوم (ع) آغاز شده بود، اما عزاداریهای عمومی و خیابانی از دوران آلبویه شکل گرفت.
نظر شما